بادافره به قلم معصومه ابدالی
پارت صد و هفتاد و سوم :
زمان مسافرِ کاروانسرای عصرگاه شد، دقایق و ثانیهها را آماده میکرد برای راهی شدنی دوباره تا مقصدِ شامگاهی بیستاره بابتِ حضورِ ابرهای تیرهای که گوششان هیچ به نالههای آفتابِ خاموش شده بدهکار نبود!
جایی در قلبِ کوههای حبسِ مه که تنها ردِ محوی از پسِ پردهی غبارآلودِ آن نشان میدادند، در میانهی جادهای خاکی خانهای با نمای خاکستری قرار داشت که دورش را دیوارهای سنگی حص

لطفا صبر کنید...

فرشته
0واقعا خیلی حیفه واسه ی این رمان دلبر، هیچ کامنتی گذاشته نشده... این پارت و تمام پارت های این رمان، ستودنیه و لایقِ بی نهایت کامنت در وصف زیبایی و جذابیتش برای تعریف و تمجید ازشه❤️ واسه ی این رمان شاهکار، خیلی کم لطفی شده🥺💔